GNIAZDO: "Carcassonne"

Carcassonne


 
Autor: Klaus Jurgen Wrede
Wydawca: Hans im Gluck (2000)
Liczba graczy: 2-6
Plansza: Mapa średniowiecznego terenu -powstaje z kwadratowych kawałków rozkładanych w trakcie rozgrywki
Akcesoria: pionki osadników

 

    Gra przenosi uczestników w czasy średniowiecza. Plansza powstaje w trakcie zabawy z kwadratowych części. Przedstawia mapę z drogami, miastami, rzekami i klasztorami. Od biedy można się dopatrzyć podobieństw do zabudowy Carcassonne - unikalnego miasteczka otoczonego murami obronnymi na południowym wschodzie Francji, którego rozkwit przypadł na okres średniowiecza.

    Mniejsza o podobieństwa; wykonanie jest naprawdę ładne i przyciąga wzrok. Celem gry jest zajęcie jak największej liczby strategicznych miejsc: miast, łąk, szlaków towarowych i klasztorów. Do podboju służą pionki, przy czym każdy z graczy ma do dyspozycji dokładnie siedem z nich w jednym kolorze.

    Sercem gry są kwadratowe elementy planszy. Każdy z nich przedstawia fragment mapy. Znajdują się na nich takie obiekty jak drogi i skrzyżowania, rzeki, obszary miast lub murów miejskich, budynki klasztorne. Kombinacji jest dosyć sporo, na przykład kawałek miasta z bramą i drogą opuszczającą osadę albo rzeczka z przerzuconym nad nią mostem i kawałkiem szlaku handlowego.

    Na początku rozgrywki kawałki planszy należy potasować i położyć jeden na środku stołu. Dobrze jest wybrać dosyć duży stół do zabawy, ponieważ terytorium zmagań szybko się rozrasta! W ciągu swojej kolejki gracz wybiera losowo jeden element i dokłada go do wcześniej ułożonych. Całość musi tworzyć logiczną ciągłość: drogi trzeba łączyć w szlaki, podobnie rzeki, a miasta powinny otaczać mury obronne. W wyjątkowych przypadkach element nie pasujący do mapy wypada z gry.

    Tuż po położeniu elementu gracz może umieścić na nim jeden pionek. Decyduje przy tym na którym fragmencie nowego kawałka mapy stawia pionek. Pionek postawiony na obszarze miasta nazywany jest rycerzem, na odcinku drogi - rozbójnikiem (cóż, realia średniowieczne), rolnikiem gdy stanie na łące, a mnichem gdy trafi do klasztoru.

    Zajmowane obiekty przynoszą odpowiednią liczbę punktów. Najlepiej, kiedy dany obiekt zostanie ukończony. Droga musi zostać zamknięta lub prowadzić do bramy miejskiej, klasztor należy otoczyć ze wszystkich stron kawałkami planszy, a w mieście zamknąć ciąg murów. Dłuższa droga i większe miasto przynoszą odpowiednio większą liczbę punktów.

    Po ukończeniu budowy obiektu zajmujący go pionek wraca do gracza i może zostać wykorzystany ponownie. Tylko pionki rolników pozostają na łąkach aż do końca gry. Zabawa kończy się po wyczerpaniu puli z fragmentami mapy, a wliczając rozszerzenia jest ich około 120. Wtedy następuje ostateczne podliczenie punktów. Gracze otrzymują premie za zajmowane obiekty nawet jeśli są niedokończone oraz za miasta przylegające do łąk. Może się zdarzyć, że obiekt będzie miał dwóch lub więcej właścicieli. Punkty otrzymuje ten, kto umieścił na danym obiekcie więcej pionków, a w przypadku równowagi punkty otrzymują wszyscy właściciele.

    Aż dziw bierze, że tak prosta gra może przynieść tyle uciechy. Zasady zapamiętuje się już po pobieżnym przejrzeniu instrukcji, tak że od razu można przejść do zabawy. Układ mapy zmienia się z sesji na sesję i nie ma mowy o nudzie! Na pierwszy rzut oka gra wydaje się banalnie łatwa. Wymaga jednak sporej wyobraźni i planowania perspektywicznego. Trzeba kilku rund, żeby ukończyć drogę czy miasto, a przeciwnicy tylko czekają aby zablokować lub przejąć budowę. Przydaje się też łut szczęścia aby wylosować pole, które pomoże zamknąć budowę jakiegoś cennego obiektu i zgarnąć dużą pulę punktów.



Rzuć okiem na szczegółowy opis gry.




Przejdź do strony głównej GNIAZDA.

Przejdź do listy wszystkich opisanych gier.