GNIAZDO: "Cluedo"

Cluedo


 
Autor: Anthony E. Pratt
Wydawca: Parker Brothers (1949)
Liczba graczy: 3-6
Plansza: Rezydencja z zaznaczonymi pomieszczeniami i korytarzami
Akcesoria: Pionki graczy, kostki sześcienne

 

    W 1949 roku Agata Christie była już poczytną autorką kryminałów. Jej książki mogły być inspiracją dla autorów angielskiej gry detektywistycznej "Cluedo" ("Clue" w wersji amerykańskiej). Jest to jedna z najstarszych gier opisywanych w GNIEŹDZIE, która od roku 1949 doczekała się licznych edycji. Gracze wcielają się w świadków morderstwa i szukają sprawcy.

    Na planszy wyrysowano potężną rezydencję. jej właściciel został zamordowany. Każde pomieszczenie domu reprezentuje jedno duże pole. Łączą je korytarze utworzone z mniejszych pól. Po nich ścigają się pionki detektywów. Do pomieszczeń można wejść przez drzwi bądź korzystając ze sekretnych przejść umieszczonych tu i ówdzie na planszy.

    Oprócz pionków i planszy do akcesoriów należą karty. Przedstawiają osoby podejrzane o morderstwo, narzędzia zbrodni oraz miejsce zbrodni. W oryginalnym wydaniu jest sześciu podejrzanych, sześć narzędzi zbrodni i dziewięć pomieszczeń. Przed rozpoczęciem zabawy wybiera się losowo po jednym typie kart i chowa do koperty. Pozostałe są tasowane do jednej talii i rozdzielane pomiędzy graczy. Wygrywa gracz, który jako pierwszy trafnie wytypuje trzy karty opisujące zbrodnię.

    Podczas poszukiwań gracze przemieszczają się pomiędzy pokojami. Po wejściu do pomieszczenia gracz może rzucić podejrzenie. Określa kto i za pomocą jakiej broni zabił w tym pokoju właściciela rezydencji. Jeżeli gracz siedzący na lewo od rzucającego podejrzenie posiada kartę ze wspomnianym miejscem, narzędziem lub osobą, musi ją pokazać. Jeśli natomiast karty takowej nie ma, szansę pokazania karty ma kolejny gracz. Trwa to dopóki nie zostanie pokazana jedna (i tylko jedna) karta lub zabraknie graczy.

    Wyniki rzucania podejrzeń są z reguły zapisywane na kartkach. W ten sposób, drogą eliminacji, gracze ustalają jakie trzy karty znalazły się w kopercie. Podejrzenia mogą (i powinny być) podchwytliwe: gracz może na przykład pytać o karty, które trzyma w ręku.

    Każdy z graczy jeden raz w ciągu gry może rzucić oskarżenie. Określa wtedy kto, gdzie i jakim narzędziem dokonał zbrodni. Następnie sprawdza zawartość koperty. Jeśli odgadł właściwie, wygrywa grę. W przypadku pomyłki chowa karty do koperty, nie może rzucać więcej podejrzeń ani oskarżeń (czyli nie może wygrać), lecz pozostaje w grze odpowiadając na podejrzenia innych graczy.

    Tak wygląda podstawowa, najpopularniejsza wersja gry. Zabawa jest prosta i szybka, a optymalna liczba graczy to cztery osoby. Pod względem grywalności gra lokuje sie w okolicach "Monopolu" jako dobra gra rodzinna. Różne wydania przedstawiają rozmaite wersje rezydencji i podejrzanych osób, ale przeważnie nie modyfikują zasad. Najzabawniejszą wersją jest chyba "The Simpsons Clue" z grafiką opartą na słynnej kreskówce. Zabitym jest szef Homera Simpsona, a wśród podejrzanych, oprócz rodziny Simpsonów, znaleźli się Smithers i Krusty the Clown. Inne wydania nawiązują do Dungeons & Dragons, "Upiora w operze" czy filmów Alfreda Hitchcocka.

    Istnieją jednak dwie odmiany "Cluedo" znacznie różniące się zasadami od oryginału. Pierwsza to "Super Cluedo Challenge" z 1986 roku. W tym wydaniu pokoje rezydencji nie stanowią pojedynczych, dużych pól, ale tak jak korytarze są podzielone na małe kwadraty. Przed rozpoczęciem rozgrywki umieszcza się na planszy pionki reprezentujące narzędzia zbrodni. Na planszy znajduje się około trzydziestu specjalnych pól. Zatrzymanie pionka na jednym z nich umożliwia skorzystanie ze wskazówek (clue). Owe wskazówki polegają na spojrzeniu w karty innego gracza lub rozpoczynają wyścig ku jednemu z pionków narzędzi zbrodni (podczas standardwego ruchu nie można wejść na pole z narzędziem zbrodni).

    Drugą modyfikacją słynnej gry jest "Cluedo Super Sleuth" (1995). Plansza powstaje dopiero w trakcie gry. Składa się z modułów reprezentujących poszczególne pomieszczenia. Poza pionkami graczy w rezydencji znajdują się cztery niezależne postacie (m. in. Czarny Pies - rodem z "Psa Baskervillów"?). Ruchem tych postaci rządzą Karty Zdarzeń. Do dyspozycji graczy są jeszcze Karty Przedmiotów, takich jak na przykład Wisiorek Hipnotyzera, który pozwala odkryć więcej kart przeciwnika.



Rzuć okiem na szczegółowy opis gry.




Przejdź do strony głównej GNIAZDA.

Przejdź do listy wszystkich opisanych gier.