GNIAZDO: "Bogowie Wikingów"

Bogowie Wikingów


Autor: Allen Hammack
Wydawca: Tactical Studies Rules (1980) / Encore (wydanie PL)
Liczba graczy: 2
Plansza: format A3, kolor
Akcesoria: żetony postaci

 

    Według północnych legend nastanie kiedyś Zmierzch Bogów. Wtedy siły Asgaardu (siedziba bogów, odpowiednik greckiego Olimpu) staną do walki z siłami Chaosu. Bogowie będą bronić świata, zaś przeciwnicy dążyć do panowania zła i ciemności. Prezentowana gra przedstawia kulminacyjny moment zmagań.

    Uczestnicy mają do dyspozycji postaci zaczerpnięte z mitologii Wikingów. Jeden z graczy prowadzi siły dobra i aby wygrać musi pokonać przywódcę Chaosu - Lokiego. Drugi dowodzi siłami Chaosu, zaś jego celem jest ścięcie Drzewa Życia zwanego Yggdrasill.

    Gra toczy się na ładnej, kolorowej planszy przedstawiającej mitologiczną krainę - Asgaard. Teren urozmaica las, góry, rzeka, obszary pokryte lodem, a nawet otchłań pochłaniająca każdy żeton, który się na niej nieopatrznie znajdzie. Na planszy wyrysowano sześciokątną siatkę. Obszar działań jest stosunkowo mały, ale dzięki temu postaci reprezentowane przez żetony już od początku gry wchodzą w bezpośredni kontakt. Żetony przedstawiają bohaterów mitologii: Thora, Odina, Heimdalla, Lokiego, Gigantów, Drzewo Życia itd.

    Mechanizm gry jest bardzo prosty: pojedynki odbywają się między atakującymi (jednym lub kilkoma) a obrońcą (tylko jednym). Siła atakujących jest dodawana, a od sumy odejmuje się siłę obrońcy. Porównanie rezultatu z liczbą oczek wyrzuconych na kostce pozwala ustalić wynik walki: remis, ucieczka bądź eliminacja jednej ze stron. Wynika stąd, że postaci powinny tak manewrować, by zawsze atakować w grupie. Wbrew pozorom ten prosty system doskonale sprawdza się w praktyce. Przemyślany manewr pozwala rozbić linię przeciwnika i przynosi sporo satysfakcji.

    Dodatkowo bohaterowie posiadają umiejętności przydatne w walce z jedną wybraną postacią z armii przeciwnika. Umiejętności sprowadzają się zazwyczaj do premii dodawanej do siły postaci podczas starcia z tym konkretnym wrogiem. Na przykład Heimadall dodaje 1 przy ataku na Lokiego, natomiast atakując Magniego każda postać ma siłę zmniejszoną o 1. Wyjątkową postacią jest bogini śmierci Hela. Porusza się w losowo wybranym kierunku, a każda sąsiadująca z nią postać natychmiast ginie.

    Proste reguły, niezłe wykonanie planszy i szybkość rozgrywki sprawia, że "Bogowie Wikingów" są grą, do której chętnie się wraca, jak do szachów czy warcab. Trzeba w niej nieco główkować planując kolejne posunięcia. Nowi gracze błyskawicznie nauczą się zasad już przy pierwszej rozgrywce. Dla uproszczenia opisano w instrukcji wersję zwaną "podstawową", w której bohaterowie tracą indywidualne zdolności specjalne, a teren (las, rzeka, lód) nie mają wpływu na ruch ani walkę. Takie wprowadzenie nie jest jednak w ogóle potrzebne - raz, że zasady i tak są bardzo klarowne, a dwa, że w wersji "podstawowej" gra traci nieco swój koloryt. Oczywiście, „Bogowie Wikingów” nie są żadną rozbudowaną grą strategiczną, nie ma tu zarządzania zasobami, uzupełnień, czy nawet jednostek różnego rodzaju (artylerii, powietrznych, morskich itp.). Grę należy traktować jako propozycję na szybką zabawę z odrobiną gimnastyki mózgu.



Rzuć okiem na szczegółowy opis gry.




Przejdź do strony głównej GNIAZDA.

Przejdź do listy wszystkich opisanych gier.